Torbiele

Opis zabiegu i metody leczenia:

Rodzaje torbieli:

  • Kaszak (atheroma)

Jest to najczęściej spotykana torbiel, wywodząca się z dystalnej części mieszka włosowego (lejka), występująca pod postacią okrągłych podskórnych guzków i guzów o wielkości od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Jest ona wypełniona mieszaniną keratyny, łoju i cholesterolu, a na jej szczycie widoczny jest często otworek, będący pozostałością po zaczopowanym mieszku. Zmiany mogą ulegać zakażeniu. Najczęściej występują na twarzy, także w innym umiejscowieniu. Leczenie polega na wycięciu całej torebki, ponieważ może dojść do odrostu torbieli. Najczęściej wycięcie wykonuje się z cięcia prostego, a w przypadku nadmiaru skóry – wrzecionowatego, na szczycie guza, wzdłuż linii napięcia skóry (linie Langera). Można próbować usunąć torebkę po wykonaniu drobnego otworka sztancą lub nacięcia o długości 5 mm, po wyciśnięciu treści, dzięki czemu pozostaje tylko niewielka blizna. W przypadku zainfekowania torbiele stają się gorące, zaczerwienione i bolesne. Zakażone torbiele należy naciąć w celu ewakuacji treści, a ich wycięcie powinno zostać odroczone do czasu ustąpienia stanu zapalnego.

  • Prosak (milium, milia)

Drobna, położona podnaskórkowo torbiel średnicy 1-3 mm. Występuje jako niewielki biały guzek, bez połączenia z powierzchnią skóry. Prosaki mogą rozwijać się samoistnie, po różnych urazach, lub w wyniku uszkodzeń posłonecznych. Występują najczęściej na twarzy. Leczenie polega na nacięciu skalpelem lub igłą i wyciśnięciu treści, np. z zastosowaniem specjalnego ekstraktora. Usunięcie licznych prosaków ułatwia starcie powierzchownej warstwy skóry (dermabrazja).

  • Zaskórnik (comedo)

Drobna torbiel powstająca w wyniku zatkania ujścia mieszka przez nadmiernie proliferujące keratynocyty. Drobne guzki z masami łojowo-rogowymi wydostającymi się na powierzchnię skóry, przebarwionymi na szczycie w wyniku procesów utleniania. Zaskórniki tworzą się w okolicach łojotokowych, w których występują liczne gruczoły łojowe: na twarzy, w okolicy mostkowej, na plecach. Leczenie polega na wyciśnięciu treści, możliwie z torebką, po wstępnym rozmiękczeniu. Zewnętrznie stosuje się preparaty komedolityczne (retinoidy, nadtlenek benzoilu, kwas azelainowy). W leczeniu ogólnym wykorzystuje się także pochodne syntetyczne witaminy A.

  • Torbiel skórzasta (cystis dermoidalis)

Jest to wrodzona (rozwojowa) torbiel podskórna, powstająca w miejscu połączenia nabłonka zarodkowego, ujawniająca się w dzieciństwie. Występuje jako kopulasty guzek podskórny o średnicy 0,5-5 cm, najczęściej na twarzy, szczególnie w okolicach oczodołów, linii pośrodkowej nosa i szyi, okolicy zamałżowinowej, rzadziej na narządach płciowych. Wykonuje się wycięcie chirurgiczne.

  • Torbiel śluzowa jamy ustnej (cystis mucosae oris, mucocele)

Jest to przejrzysty guzek o niebieskawym zabarwieniu, występujący w obrębie błony śluzowej jamy ustnej. Należy do torbieli rzekomych. Zmiana powstaje w wyniku uszkodzenia przewodu ślinowego wyprowadzającego, zwykle na błonie śluzowej wargi dolnej.

  • Torbiel maziówkowa (cystis synovialis, ganglion)

Częsty guz podskórny rozwijający się z uwypuklenia wyściółki maziówkowej stawu. Miękki, elastyczny guz o średnicy do 3 cm, pokryty niezmienioną skórą, rozwijający się nad stawami.

Lokalizacja: Okolice stawów, najczęściej nadgarstka, kolana i dołu podkolanowego (torbiel Bakera).

Leczenie: Wycięcie chirurgiczne, przy wycinaniu należy dotrzeć do ujścia torbieli do torebki stawowej, co może nastręczać trudności. Pozostawienie nieusuniętej części torebki może się przyczyniać do nawrotu.

  • Torbiel śluzowa palca (cystis mucoidalis digitorum, myxoid digital cyst)

Stanowi odpowiednik ganglionu zlokalizowanego nad małymi stawami. Występują jako niewielki, czasem bolesny, przeświecający guzek o zabarwieniu skóry otaczającej, wypełniony galaretowatą treścią, często z towarzyszącą podłużną bruzdą paznokcia.

Lokalizacja: Części dystalne powierzchni grzbietowej palców rąk, szczególnie okolice wału bliższego paznokci oraz dalszego stawu międzypaliczkowego, rzadziej w obrębie stóp.

Leczenie: Wycięcie chirurgiczne, częściowo razem ze skórą nad torbielą, ułatwia nastrzyknięcie wnętrza torbieli np. błękitem metylenowym. Należy usunąć podstawę torbieli, mogącą się komunikować z dalszym stawem międzypaliczkowym. Zamknięcie ubytku można wykonać za pomocą płata przełożonego (transponowanego) z sąsiedztwa, z pozostawieniem ubytku wtórnego do samoistnego zagojenia.

  • Torbiel włosowa (tricholemmal cyst, cystis pilaris), kaszak (atheroma) 

Torbiel rozwijająca się z zewnętrznej pochewki włosa. Często spotykane kopulaste miękkie elastyczne guzki o średnicy średnicy 0,5-4 cm, zlokalizowane na skórze owłosionej głowy. Zmiany często są mnogie, występują znacznie częściej u kobiet, często rodzinnie.

Leczenie: wycięcie chirurgiczne.

Zalecenia pozabiegowe:

W przypadku ran pozabiegowych- pielęgnacja odpowiednimi środkami oraz ochrona przed zakażeniem.

Czas niezdolności do pracy:

Zabiegi zazwyczaj nie powodują wyłączenia z życia zawodowego.

 

 

SPECJALISTA CHIRURG: