Przeszczepy włosów

Opis zabiegu oraz metody leczenia:

Technika przeszczepiania włosów została wprowadzona po raz pierwszy w Japonii w latach 1930tych, ale została na nowo opracowana i szerzej spopularyzowana dopiero w latach w 1950tych w Stanach Zjednoczonych. Pierwsze przeszczepy przeprowadzał Orentreich, wykorzystując okrągłe rurkowate ostrza – tzw. sztance o średnicy 4 mm. Technika ta zapewniała możliwość skutecznego przeniesienia włosów, jednak z pozostawieniem nienaturalnego efektu estetycznego, określanego jako “włosy lalki” (rosnące w pojedynczych kępkach). Modyfikacje wprowadzane w kolejnych latach przez wielu specjalistów miały na celu zmniejszenie wymiarów przeszczepów, częściowo dzięki zastosowaniu nowych specjalnie opracowanych narzędzi i urządzeń. Ewolucja ta doprowadziła do ostatecznego zmniejszenia wielkości przeszczepu do jednego włosa lub jednej tzw. “jednostki mieszkowej” (follicular unit), czyli kilku włosów wyrastających z jednego punktu na skórze.

Przeszczepianie włosów polega na przenoszeniu mikro fragmentów skóry owłosionej głowy. Stosowane są współcześnie dwie podstawowe metody przeszczepiania włosów (jednostek mieszkowych): ekstrakcja – FUE (Follicular Unit Extraction), oraz transplantacja - metoda „strip”- FUT (Follicular Unit Transplantation). Ekstrakcja (FUE) polega na pobieraniu jednostek mieszkowych bezpośrednio z miejsca dawczego (z całej skóry owłosionej) za pomocą sztanc o małej średnicy. Metoda transplantacji (FUT) polega na uzyskiwaniu drobnych przeszczepów (odpowiadających jednostkom  mieszkowym)  - poprzez podział (mikrodysekcję) pasa owłosionej skóry wyciętej z obszaru dawczego, znajdującego się najczęściej w okolicy potylicznej. W związku z tym powstaje rana potylicy, wymagająca zeszycia.

 
 


Metoda ekstrakcji (FUE) jest bardziej czasochłonna i trudna technicznie, ale także - mniej inwazyjna, mniej bolesna, zapewniająca szybsze gojenie oraz szybszy powrót do normalnej aktywności. Wiążę się ona jednak ze zwiększonym ryzykiem uszkodzenia mieszków włosowych, szczególnie gdy są one pobierane sztancami rotacyjnymi za pomocą obrotowych urządzeń mechanicznych, co może też zmniejszać stopień przeżywalności przeszczepów. Pewnym problemem mogą też być liczne drobne punktowe blizny skóry owłosionej oraz przerzedzenie włosów przy bardzo dużych lub wielokrotnych zabiegach.

Technika transplantacji „strip” (FUT) jest szybsza, zapewnia zwykle więcej przeszczepów, ale jest też bardziej inwazyjna, powoduje więcej dolegliwości i wyłącza pacjenta na dłużej. Stwarza ona także ryzyko powstania nieestetycznej blizny potylicy, co często uniemożliwia noszenie krótkich włosów. Pewną poprawę jakości tej blizny może zapewnić opracowana niedawno modyfikacja zamknięcia rany za pomocą tzw. “szwu trichofitycznego” (trichophytic wound closure). Spowodowane jest to skośnym kierunkiem przecięcia krawędzi skóry z jednej strony rany, dzięki czemu po jej zamknięciu - włosy wrastające w obręb blizny lepiej ją maskują.

Niezależnie od rodzaju metody uzyskiwania przeszczepów włosów, technika ich osadzania w miejscu “biorczym” jest podobna. Za pomocą precyzyjnych mikroostrzy wykonuje się drobne nacięcia w skórze bezwłosej, następnie wprowadza się w nie przeszczepy za pomocą delikatnych narzędzi (najczęściej) pincet. Należy przy tym zwracać szczególną uwagę, by podczas tej czynności nie uszkadzać delikatnych przeszczepów. Unowocześnieniem procesu implantacji jest stosowanie specjalnych implantatorów, które pozwalają na lepszą kontrolę głębokości jak i kierunku osadzania przeszczepów w skórze dodatkowo usprawniając cały proces przy mniejszej traumatyzacji przeszczepów. Ta metoda implantacji zwana DHI-(Direct Hair Implantation) jest stosowana w naszym centrum medycznym.

Czasem u jednego pacjenta mogą być stosowane dwie opisane techniki przenoszenia włosów (jednocześnie lub jedna po drugiej). W naszym ośrodku stosujemy przede wszystkim technikę ekstrakcji, ponieważ jesteśmy przekonani co do jej wysokiej skuteczności i małej inwazyjności. Pozwala ona również przy masywnym łysieniu w przyszłości na noszenie krótkiej fryzury, gdyż już włosy o długości kilku mm są w stanie skutecznie maskować małe blizny powstałe po ekstrakcji. Wybór optymalnej taktyki operacyjnej jest jednak dokonywany po dokładnej ocenie danego przypadku. Stosowanie delikatnej techniki operacyjnej oraz doświadczenie w wykonywaniu podobnych zabiegów zapewnia nam uzyskanie dobrych wyników. Wyniki te należy jednak oceniać po całkowitej przebudowie przeszczepionych włosów, to jest po upływie 6-12 m-cy.

Zalecenia pozabiegowe:

Zabiegi wykonywane są typowo w znieczuleniu lokalnym. Są dobrze tolerowane przez pacjentów. Ilość powikłań (infekcja, obrzęk) jest znikoma. Nie wymagają zwykle pozostania w ośrodku. Czasem, w przypadku przedłużających się rozległych zabiegów - celowe jest pozostanie w ośrodku pod opieką medyczną przez 1-2 dni.

Czas niezdolności do pracy:

Absencja w pracy zwykle nie jest konieczna, w przypadkach bardzo dużych zabiegów może trwać 2-4 dni.

Ważne informacje:

Rodzaj znieczulenia: lokalne
Czas pobytu w centrum: zwykle nie wymagane


SPECJALISTA PRZESZCZEPÓW WŁOSÓW:

Strona internetowa doktora Pyziaka: www.fuepyziak.pl